Evergemse debuteert met ‘Vergeten Verdriet’

Eline -0886 foto Corry & C'Qui Photographieweb

SLEIDINGE – Verlies, rouw, verdriet, we worden er allemaal mee geconfronteerd. Maar het verlies van een kind voelt als iets heel onnatuurlijks. Eline Trenson uit Evergem schreef er een boek over. Een fictieve roman die de lezer confronteert met de rauwe werkelijkheid van het verlies van een kind. Het hoofdpersonage is een oude man die terugkijkt op zijn leven en op het punt waar zijn leven tot stilstand kwam. Gaandeweg merkt hij hoe helend herinneren kan zijn en hoe spreken een weg vormt doorheen de verwerking.

Eline Trenson werkt in Evergem als psychotherapeute. Daarnaast geeft ze les aan de universiteit. Schrijven doet ze al een tijdje. Aan haar debuutroman ‘Vergeten Verdriet’ is ze al sinds 2010 bezig. Heb je er al altijd van gedroomd om schrijfster te worden?

De droom om boeken te schrijven is er al een tijdje, al had ik niet gedacht dat het er ooit écht van zou komen. Ik schrijf al heel mijn leven, zij het niet professioneel. Dagboeken, schriftjes, velletjes papier, … het schrijven heeft ook iets therapeutisch voor mezelf en daarom hoopte ik het ooit wat meer te kunnen uitbouwen.

0000258291_Vergeten_verdriet_2_710_130

Vergeten Verdriet is geen feel-good roman, het is een aangrijpend realistisch verhaal. Vanwaar de keuze voor dit thema?

Ik heb het niet geschreven vanuit eigen ervaring of praktijk. Het boek kwam er voor een stuk vanuit mijn eigen gevoelens en angsten rond ‘moeder’ worden. Daarnaast schreef ik het om te tonen dat er een bepaald ‘voorbij’ is. Een verdriet kan je niet vergeten, maar het moet wel benoemd worden, het moet een plaats krijgen. Wanneer gebeurtenissen in woorden kunnen benoemd worden, krijgen zij letterlijk een plaats. De weg hiernaartoe is bijna altijd recht door het rauwe verdriet, doorheen het verwerkingsproces. Spreken is hierbij zeer belangrijk, want door te spreken kan je een geschiedenis herschrijven, hervertellen. Schrijven, spreken of andere creatieve manieren om uiting te geven aan iets, hebben alle een heilzame werking.

Komen er nog boeken?

Op dit moment ben ik bezig aan mijn volgende roman, over een persoon die aan het einde van zijn leven in een woon-zorgcentrum verblijft. Die inspiratie kwam er nadat ik de beklijvende reportage zag in Pano. Ik had het gevoel dat ik er iets mee moest doen. Ik ben nu al een tijdje research aan het doen, gesprekken aan het voeren met bewoners en verzorgenden en zo ben ik bezig met het schrijven van het levensverhaal van een oude man. Schrijven over het leven, dat is wat ik graag doe. (Foto Corry & C’Qui? Photographie)

Lees meer Meetjeslands nieuws

Share This:



VORIG ARTIKEL: 

VOLGEND ARTIKEL: